Prace przy przewodach pod napięciem na obiektach sieci przesyłowej

Przykładowe rozwiązania oszynowania i zejść przewodowych na stacjach 110 i 400 kV
Przykładowe rozwiązania oszynowania i zejść przewodowych na stacjach 110 i 400 kV
M. Makuch

Obiekty sieci przesyłowej o napięciu znamionowym 110–750 kV: linie napowietrzne i stacje z reguły wyposażone są w przewody gołe stalowoaluminiowe o przekrojach 525 i 350 mm2. W ostatnich latach następuje stopniowe wyposażanie sieci w przewody nowej generacji; na liniach są to przewody segmentowe, stopowe i wysokotemperaturowe (inaczej: niskozwisowe); przewody odgromowe zastępowane są przewodami światłowodowymi typu OPGW. Na stacjach oszynowanie jest coraz częściej wykonane z rur aluminiowych.

W liniach napowietrznych 220 i 400 kV stosuje się przewody wiązkowe dwu- lub trójprzewodowe, a w linii 750 kV zastosowano wiązkę 4-przewodową. Linia wyposażona w większą liczbę przewodów, w zależności od jej konfiguracji charakteryzuje się mniejszymi stratami ulotowymi. Zmniejszenie strat związanych z ulotem wpływa korzystnie na obniżenie poziomu hałasu oraz zakłóceń radioelektrycznych wytwarzanych przez linie. Przewody linii dobierane są w taki sposób, aby wykluczyć lub ograniczyć do minimum możliwość ich zerwania się [17, 18].

Zobacz także: Wyłączniki mocy jako zabezpieczenie obwodów nn

W elektroenergetycznych liniach napowietrznych w Polsce zaleca się stosować przewody o budowie i właściwościach określonych w polskich normach odpowiadających międzynarodowej normalizacji [16, 19]. Przewody nie znormalizowane mogą być stosowane pod warunkiem, że materiały i budowa tych przewodów zostaną wcześniej zbadane przez instytucję naukowo-badawczą i uznane za odpowiednie dla linii napowietrznych albo jeżeli przewody te, z dodatnim wynikiem, znalazły powszechne zastosowanie w praktyce zagranicznej.

Ciekawym kierunkiem obserwowanym w innych krajach jest m.in. stosowanie przewodów gołych kolorowych– w Polsce jeszcze nie stosowane. Takie rozwiązanie pozwala na wtapianie linii w krajobraz (fot. 1.).

Zobacz także: Praca skojarzona elektroekologicznych odbiorników małej mocy

Przewody odgromowe stosuje się w celu ochrony przewodów roboczych przed wyładowaniami atmosferycznymi. Dodatkową funkcją tych przewodów w ostatnich latach jest zastosowanie ich w celach telekomunikacyjnych poprzez rozwiązania światłowodowe. Przewody takie, np. typu OPGW, są często instalowane w miejsce dotychczasowych przewodów odgromowych.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!


Z powodu trudności z otrzymaniem zezwoleń lokalizacyjnych dla nowych linii lub potrzebą ograniczania gruntu zajętego pod te budowle buduje się linie wielotorowe i wielonapięciowe (fot. 2.). Wymaga to nowego podejścia do prac eksploatacyjnych na takich liniach.

Stosowane natomiast na stacjach przesyłowych szyny zbiorcze są miejscem połączenia linii oraz transformatorów, tworząc w ten sposób węzeł sieciowy. W zależności od czynników, tj. wielkości stacji, liczby linii i transformatorów, roli stacji w systemie elektroenergetycznym, systemy szyn zbiorczych mogą być ukształtowane w różnorodny sposób. Są stosowane układy z pojedynczym, podwójnym, a nawet potrójnym systemem szyn. Poszczególne fragmenty szyn mogą być podzielone na sekcje. Do szyn zbiorczych są przyłączone pola rozdzielni. Pole rozdzielni składa się z toru prądowego oraz wyposażenia toru w urządzenia główne i pomocnicze wraz z konstrukcjami wsporczymi oraz przegrodami. Pola te biorą udział w transformacji i rozdziale energii elektrycznej. Szyny zbiorcze wykonane są najczęściej jako wiązkowe przewody gołe lub jako oszynowanie rurowe (fot. 3.). Zejścia do aparatów są z reguły przewodowe, ale spotyka się także bezpośrednie połączenia z szynami rurowymi (fot. 4.).

wybrane prace przy przewodach pod napięciem na obiektach sieci przesyłowej

Różnorodność stosowanych rozwiązań przewodów i oszynowania wymaga zróżnicowania techniczno-technologicznego wykonywanych prac eksploatacyjnych, a pewne możliwości zastosowania prac pod napięciem mogą dotyczyć procesów inwestycyjnych, zwłaszcza związanych z modernizacjami linii, przebudową ich w trasie dotychczasowych przebiegów oraz podobnymi pracami na stacjach.

Zobacz także: Standardy bezpieczeństwa dla rozdzielnic nn

Możliwości wykonawcze prac pod napięciem przy przewodach zależą od ich dostępności, a więc bezpiecznego zetknięcia z przewodem, co wymaga przestrzegania bezpiecznych odległości oraz uwzględnienia poziomów oddziaływania pól elektromagnetycznych i stosowania odpowiednich środków ochronnych (fot. 5., rys. 1., rys. 2. i rys. 3.). Aby wcześniej wykryć uszkodzenia przewodów czynnych obiektów sieciowych prowadzi się okresowe badania termowizyjne, które wyjątkowo skuteczne są w obrębie stacji, co wynika z reguły z większych obciążeń prądowych niż na liniach. Na liniach skuteczniejsze okazuje się prowadzenie diagnostyki badaniem zjawiska korony. Do badań tych wykorzystuje się śmigłowce, a nawet niewielkie samoloty (fot. 8. i fot. 9.). Odkryte miejsca potencjalnych uszkodzeń powinny być wcześniej, zanim pojawi się stan awaryjny, usunięte. Ciekawym przykładem przeciwdziałania uszkodzeniom przewodów jest ich dodatkowe zbocznikowanie (fot. 11.).

Artykuł pochodzi z: miesięcznika elektro.info 10/2011

Komentarze

(0)
mgr inż. Bogumił Dudek
mgr inż. Bogumił Dudek
Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej (1973 r.), na którym w latach 2002 - 2008 był wykładowcą na studiach podyplomowych. Certyfikowany wykładowca CIOP-PIB. Od 2002 r. przewodniczą... więcej »
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright @ 2004-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl